Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

Προσοχή στα φυτοφάρμακα

Πολλές φορές γράψαμε για τη γεωργική ρύπανση και ειδικότερα για τους πολλούς κινδύνους που διατρέχουν από τα φυτοφάρμακα όχι μόνο το φυσικό περιβάλλον, αλλά και οι καταναλωτές και οι ίδιοι οι καλλιεργητές. Πριν δυο βδομάδες έτυχε να παρακολουθήσουμε στο Δημοτικό μας Θέατρο μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Δήμο μας και στην οποία εκπρόσωποι εταιρείας γεωργικών φαρμάκων προσπάθησαν αρκετά αναλυτικά να περιγράψουν στους αγρότες μας τους κινδύνους που διατρέχει η υγεία τους από την πλημμελή τήρηση των κανόνων προφύλαξης κατά τη χρήση των φυτοφαρμάκων.


Μετά τα πολλά κρούσματα άσχημων και συνήθως θανατηφόρων ασθενειών που έχουμε και στην περιοχή μας, είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν όλοι οι αγρότες ότι τα φυτοφάρμακα δεν είναι ούτε αστεία, ούτε αθώα. Χρειάζεται να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση τους, να τηρούν πιστά όλες τις οδηγίες και να αφήσουν κατά μέρος τους χαζούς εγωισμούς και τις ψεύτικες μαγκιές.
Όταν λοιπόν ο καλλιεργητής αγοράζει κάποιο φυτοφάρμακο, πρέπει πρώτα να ενημερώνεται επαρκώς από τον πωλητή και το γεωπόνο του. Πρέπει να επιλέγει το σωστό φάρμακο για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, να το χρησιμοποιεί στις σωστές δόσεις και την εποχή που χρειάζεται. Ένα πιο δυνατό φάρμακο ή σε μεγαλύτερες και συχνότερες δόσεις δεν είναι βέβαιο ότι θα φέρει καλύτερο αποτέλεσμα. Αντίθετα θα επιβαρύνει περισσότερο το προϊόν, θα έχει δυσμενέστερες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία του και ασφαλώς θα ξοδέψει περισσότερα χρήματα..
Στη συνέχεια ο αγρότης μας πρέπει να διαβάσει στη συσκευασία του κουτιού τις οδηγίες χρήσης, τις οποίες επιβάλλεται να τηρήσει πιστά. Πριν ανοίξει τη συσκευασία φοράει κατάλληλη φόρμα, γάντια, μάσκα, γυαλιά, μπότες κ.λ.π. Κατόπιν αδειάζει το περιεχόμενο (υγρό ή σκόνη) στην ψεκαστική μηχανή ή το βυτίο. Επίσης ξεπλένει τη συσκευασία με καθαρό νερό τρις φορές και την αδειάζει στο βυτίο. Στο τέλος πρέπει η συσκευασία να μην περιέχει καθόλου φάρμακο. Διότι οι πεταμένες συσκευασίες φυτοφαρμάκων αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους ρύπανσης του περιβάλλοντος. Δυστυχώς η κατάσταση που επικρατεί στα σημεία γεμίσματος των βυτίων είναι απελπιστική. Σχηματίζονται σοροί από κουτιά φυτοφαρμάκων, τα οποία μένουν εκεί για όλο το χρόνο και συνήθως με τη βροχή ξεπλένονται και το περιεχόμενο πηγαίνει στο έδαφος ή στα ποτάμια, όπου οδηγεί στο θάνατο χιλιάδες ψάρια. Επίσης δηλητηριάζονται σκυλιά, γάτες, πουλιά και άλλα ζώα που συχνάζουν στην περιοχή.
Πρέπει λοιπόν οι συσκευασίες πρώτα να καθαρίζονται καλά και το νερό από το ξέπλυμα να συμπληρώνει το βυτίο. Κατόπιν να τρυπιούνται για να μην μπορεί κανείς να τις χρησιμοποιήσει για τη μεταφορά νερού ή κάποιου άλλου υγρού και το καλύτερο είναι να συγκεντρώνονται και με τη βοήθεια των εταιρειών να οδηγούνται στην ανακύκλωση.
Αφού στη συνέχεια ο αγρότης ολοκληρώσει τον ψεκασμό, πλένει το βυτίο ή την ψεκαστική μηχανή σε ειδικό χώρο, όπου συγκεντρώνονται τα απόνερα. Κατόπιν στον ίδιο χώρο πλένει με προσοχή τα χέρια του φορώντας τα γάντια και στη συνέχεια φροντίζει να βγάλει τις μπότες (αφού τις πλένει), τη φόρμα, μάσκα, γυαλιά κ.λ.π. χωρίς να τα πιάνει με τα χέρια του. Στο τέλος με προσοχή βγάζει τα γάντια. Όλα αυτά τα τοποθετεί σε σακούλες και στη συνέχεια τα πλένει στο σπίτι του χωριστά από τα άλλα ρούχα τις οικογένειας. Φυσικά και ο ίδιος πλένεται μετά από κάθε ψεκασμό. Ασφαλώς κατά τη διάρκεια του ραντίσματος ούτε πίνουμε, ούτε τρώμε, ούτε καπνίζουμε.
Για να μην υπάρχουν επικίνδυνες διαρροές ο αγρότης φροντίζει να ελέγχει τακτικά τα μηχανήματά του (τα μπεκ, λάστιχα κ.λ.π.).
Μπορεί όλες αυτές οι οδηγίες να φάνηκαν κουραστικές για τους καλλιεργητές μας, αν όμως σκεφθούν ότι έτσι προστατεύουν ο, τι πολυτιμότερο έχουν, την υγεία τους, τότε σίγουρα θα προσέχουν περισσότερο.
Τέλος δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι γενικά τα γεωργικά φάρμακα είναι επικίνδυνα, γιαυτό να τα χρησιμοποιούμε όσο γίνεται πιο σπάνια και να προτιμούμε φάρμακα βιολογικής καλλιέργειας, τα οποία δεν βλάπτουν την υγεία μας και το περιβάλλον.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

20 χρόνια Οικολογικά

Τις μέρες αυτές η στήλη μας γιορτάζει τα 20 χρόνια της. Ήταν Αποκριές του 1992, όταν στο έγχρωμο γιορταστικό φύλλο των ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΝΕΩΝ και μετά από πρόσκληση της διευθύντριας της εφημερίδας κ. Ηρώς Δάδη, για πρώτη φορά εμφανίστηκαν ΤΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ με το άρθρο «Χρόνια Πολλά Γη».
Σε αυτά τα είκοσι χρόνια λοιπόν, μέσα από τη στήλη μας, ασχοληθήκαμε με πολλά και διαφορετικά θέματα, έχοντας σαν κύριο μέλημα την ευαισθητοποίηση του κόσμου γύρω από τα προβλήματα του φυσικού μας περιβάλλοντος. Διότι πιστεύουμε ότι όλα ξεκινούν από τη μητέρα Γη και όλα τελειώνουν σ’ αυτή. Η διατήρηση της ισορροπίας του φυσικού μας περιβάλλοντος βοηθάει στη διατήρηση της ίδιας της ζωής πάνω στον πλανήτη μας. Έτσι πολλά άρθρα μας ήταν αφιερωμένα σε περιοχές με ιδιαίτερο οικολογικό ενδιαφέρον, όπως οι υγρότοποι, οι εθνικοί δρυμοί μας, τα βουνά, τα ποτάμια, οι λίμνες κ.λ.π. Μέσα από αυτά προσπαθήσαμε να γνωρίσουμε στον κόσμο όχι μόνο τις ομορφιές των περιοχών αυτών, αλλά και τη μεγάλη σημασία τους στη βιοποικιλότητα και στην ίδια τη ζωή μας. Επίσης αρκετές φορές ασχοληθήκαμε με τα φυτά και τα ζώα και γενικά όλους τους οργανισμούς, που μας περιτριγυρίζουν για να κάνουν τη ζωή μας πιο όμορφη και πιο άνετη.


Μέσα από τη στήλη μας προσπαθήσαμε να γνωρίσουμε στους αναγνώστες μας μερικές χρήσιμες και σωστές οικολογικές συνήθειες, όπως π.χ. η ανακύκλωση, η περιορισμένη χρήση του αυτοκινήτου, η σωστή συντήρηση των καυστήρων κεντρικής θέρμανσης, η χρήση των ήπιων μορφών ενέργειας κ.λ.π.
Ασφαλώς σε πολλά σημειώματά μας περιγράψαμε τα καλά και τα άσχημα που συμβαίνουν στην όμορφη μας Νάουσα. Δεκάδες άρθρα αφιερώσαμε στο ποτάμι μας, στο βουνό και στα δάση μας, καθώς και στο μεγάλο πρόβλημα των σκουπιδιών μας. Στα πρώτα άρθρα μας γράφαμε για τη βιομηχανική ρύπανση της περιοχής μας. Τότε ακόμη είχαμε σε λειτουργία τα εργοστάσιά μας. Σήμερα ασχολούμαστε περισσότερο με τα προβλήματα της ανεργίας που αντιμετωπίζει ο λαός της πόλης μας. Επανειλημμένα ασχοληθήκαμε με τη γεωργία μας. Με τη γεωργική ρύπανση από τα φυτοφάρμακα. λιπάσματα κ.λ.π., η οποία έχει ολέθριες συνέπειες όχι μόνο στο περιβάλλον, αλλά κυρίως στην υγεία των ίδιων των αγροτών.
Παράλληλα με το τοπικό περιβάλλον ασχοληθήκαμε πολλές φορές - με την ευκαιρία πολλών οικολογικών καταστροφών - με τα οικολογικά προβλήματα, τα οποία υπάρχουν διεθνώς,. Γράψαμε για τις σοβαρές επιπτώσεις της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, για τις ατομικές βόμβες που έπεσαν στην Ιαπωνία, καθώς και για τα ατυχήματα που συνέβηκαν στα πυρηνικά εργοστάσια της Ουκρανίας, της Ιαπωνίας καθώς και για τα προβληματικά πυρηνικά εργοστάσια της Βουλγαρίας, για τα σχεδιαζόμενα πυρηνικά εργοστάσια της Τουρκίας κ.λ.π.
Ασχοληθήκαμε με πολλά οικολογικά προβλήματα που τείνουν να αλλάξουν το κλίμα του πλανήτη μας, ακόμη και τον παγκόσμιο χάρτη, όπως το φαινόμενο του θερμοκηπίου, την καταστροφή της οζονόσφαιρας, το φαινόμενο El Ninio, την όξινη βροχή κ.λ.π. Αναλύσαμε επίσης ορισμένα γεωλογικά φαινόμενα, όπως οι σεισμοί, τα ηφαίστεια, η γεωθερμία, τα σπήλαια κ.λ.π. τα οποία επηρεάζουν και διαμορφώνουν το φυσικό μας περιβάλλον.
Ο σεβασμός στη φύση ασφαλώς σημαίνει και σεβασμό στον συνάνθρωπό μας. Έτσι συχνά μέσα από τη στήλη μας σχολιάσαμε τις καταστροφές που συμβαίνουν στον κόσμο εξαιτίας των πολέμων και της εκμετάλλευσης των ίδιων των ανθρώπων, την άνιση κατανομή του πλούτου στον πλανήτη μας και τα δεινά που υφίστανται πολλοί λαοί της Αφρικής, της Ασίας και γενικά των υπανάπτυκτων περιοχών της γης, όπου αφού λεηλατήθηκε ο ορυκτός πλούτος, οι λαοί αυτοί αφέθηκαν στην τύχη τους, στην πείνα και τις αρρώστιες.
Η φυσική αρμονία είναι στενά συνδεδεμένη με τις παραδόσεις και τον πολιτισμό. Έτσι πολλές φορές μέσα από τη στήλη μας επαινέσαμε πρωτοβουλίες συμπολιτών μας σχετικές με τη διατήρηση της παράδοσης στον τόπο μας μέσα από εκδηλώσεις, όπως συναυλίες, χορευτικά φεστιβάλ, τις εκδηλώσεις της Αποκριάς κ.λ.π. Αφιερώσαμε επίσης πολλά σημειώματά μας στα παραδοσιακά σπίτια της Νάουσας και γενικά στη διατήρηση της ομορφιάς της ιστορικής μας πόλης.
Ασφαλώς επειδή πρέπει η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση να ξεκινάει από τα μικρά παιδιά, από το σχολείο, σε πολλά σημειώματά μας αναφερθήκαμε σε πρωτοβουλίες σχολείων, μαθητικών ομάδων, που έγιναν για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και την ανάπτυξη του πολιτισμού μας.
Τα ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ λοιπόν συνεχίζουν εδώ και είκοσι χρόνια, χάρη στη μεγάλη συμπαράσταση που βρήκαμε από τους πολλούς φίλους αναγνώστες μας, Σήμερα χιλιάδες είναι οι φίλοι μας απ’ όλο τον κόσμο, που μας διαβάζουν όχι μόνο κάθε Σάββατο στα MAKEΔONIKA NEA, αλλά και μέσω διαδικτύου, στην ιστοσελίδα της Ένωσης Ιδιοκτητών Επαρχιακού τύπου (www.eiet.2.gr), στο twitter (twitter.com/#!/NKyrou) και στο blog (oikokyr.blogspot.com).
Τα χρόνια αυτά μέσα από τη στήλη μας δεν αρκεστήκαμε απλά να περιγράφουμε , αλλά πολλές φορές καυτηριάσαμε και καταγγείλαμε ορισμένα κακώς κείμενα στη Νάουσα και γενικά στον τόπο μας. Όμως προσπαθήσαμε αυτή η κριτική να γίνεται ήπια, αντικειμενικά και δίκαια, χωρίς προκαταλήψεις, ανόητους φανατισμούς, καιροσκοπισμούς και προπάντων υστεροβουλίες. Ακούσαμε επίσης με προσοχή σχόλια και υποδείξεις αναγνωστών μας.
Για όλα αυτά, τα περίπου χίλια άρθρα μας, ευχαριστούμε τους φίλους αναγνώστες μας και ασφαλώς τους ανθρώπους της εφημερίδας μας, την Ηρώ και τον Γιώργο, τους πραγματικούς φίλους και συμπαραστάτες

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Παραγωγοί, καταναλωτές: Η ισχύς εν τη ενώσει...

Όπως διαπιστώναμε και σε προηγούμενο σημείωμά μας, η μεγάλη οικονομική κρίση, που μαστίζει τον τελευταίο χρόνο το λαό μας, είχε αποτέλεσμα να αλλάξουμε πολλές από τις συνήθειές μας. Μάλιστα επειδή κάθε κακό έχει και την καλή του πλευρά, σιγά σιγά αρχίσαμε να αποβάλλουμε ορισμένες κακές συνήθειες και να ξαναβρίσκουμε τον παλιό καλό εαυτό μας. Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επαναπαυόμαστε μπροστά στη φτώχια, την ανεργία και την οπισθοδρόμηση που μερικοί οδήγησαν το λαό και τον τόπο μας.


Η οικονομική κρίση λοιπόν φαίνεται ότι επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τις καταναλωτικές μας συνήθειες. Ο έλληνας καταναλωτής άρχισε επιτέλους να ψάχνει τις τιμές των προϊόντων που αγοράζει και να αποφεύγει τις άσκοπες σπατάλες και τις χαζές πολυτέλειες. Κάποτε γελούσαμε με τους ευρωπαίους, που αγοράζουν μετρημένα φρούτα και λαχανικά, δηλαδή τα απαραίτητά τους. Εμείς συνηθίζαμε να γεμίζουμε τσάντες για να κάνουμε επίδειξη και την άλλη μέρα όλα αυτά να τα πετάμε. Έτσι κάναμε περιττά έξοδα, σπαταλούσαμε τους φυσικούς πόρους και παράγαμε περισσότερα σκουπίδια καταστρέφοντας το περιβάλλον.
Εδώ και είκοσι περίπου χρόνια δημιουργήθηκαν και στη χώρα μας καταναλωτικές οργανώσεις και μάλιστα πολλές περισσότερες από άλλες χώρες της Ευρώπης, οι οποίες όμως, παρά τις κάποιες εξαιρέσεις, συνήθως ασχολούνταν περισσότερο με τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, παρά με την προστασία του καταναλωτή. Επίσης ο ίδιος ο καταναλωτής αδιαφορούσε πλήρως για τις οργανώσεις αυτές. Σήμερα βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στο ΚΕΠΚΑ, το ΙΝΚΑ, την ΕΚΠΟΙΖΩ και τις άλλες καταναλωτικές οργανώσεις για να πάρουν χρήσιμες συμβουλές, για να καταγγείλουν τους παρανομούντες, ακόμη και για να ρυθμίσουν τα χρέη τους.
Επίσης οι αγρότες μας εδώ και πολλά χρόνια έχουν τις οργανώσεις και τους συνεταιρισμούς τους, οι οποίοι σκοπό έχουν την προστασία τους από τους μεσάζοντες και γενικά από την εκμετάλλευση. Όμως δυστυχώς οι περισσότεροι συνεταιρισμοί αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Πολλά από τα προβλήματα αυτά οφείλονται στους ίδιους τους αγρότες και τους συνεταιριστές, οι οποίοι έβαλαν πάνω από το συμφέρον της αγροτικής τάξης προσωπικά και κομματικά συμφέροντα. Ίσως εμείς στη Νάουσα είχαμε τα λιγότερα προβλήματα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι και στους δικούς μας τους συνεταιρισμούς δεν έγιναν λάθη, που τα πλήρωσε ή ίδια η αγροτική τάξη. Εάν οι αγρότες μας ήταν περισσότερο ενωμένοι γύρω από τις οργανώσεις και συνεταιρισμούς τους θα μπορούσαν να διεκδικήσουν καλύτερες τιμές στα προϊόντα τους με πολύ λιγότερα έξοδα. Διότι ένας συνεταιρισμός δεν βοηθάει μόνο στη διάθεση της παραγωγής, αλλά και στην ίδια την γεωργική εργασία με μηχανήματα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.λ.π.
Τις μέρες αυτές παρατηρούμε με πολύ μεγάλη ικανοποίηση, ότι το ζόρι έκανε οι καταναλωτές μαζί με τους παραγωγούς να συμμαχήσουν για καλύτερα και πιο φθηνά αγροτικά προϊόντα. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας ξεπεράστηκαν σοβαρά εμπόδια και κατόρθωσαν οι ίδιοι οι παραγωγοί σε συνεργασία με τους καταναλωτές να πουλάνε τα προϊόντα τους σε πολύ χαμηλές τιμές βγάζοντας έξω τους μεσάζοντες και αυτούς που γενικά κερδοσκοπούν σε βάρος του μόχθου τους. Η αρχή έγινε με τις πατάτες, ακολούθησε το ρύζι, το λάδι και πολλά ακόμη αγνά ελληνικά προϊόντα άριστης ποιότητας, τα οποία σάπιζαν στις αποθήκες, διότι οι έμποροι μας πουλούσαν αμφιβόλου ποιότητας αγροτικά προϊόντα από ξένες χώρες.
Χρειάζεται λοιπόν να οργανωθούμε καλύτερα, εάν θέλουμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο μας. Και η οργάνωση αυτή φυσικά πρέπει να γίνει με μαζική συμμετοχή, μακριά από κομματικές ή άλλου είδους ομπρέλες… ΄Όλοι οι αγρότες, οι εργάτες, οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, εάν καταλάβουν τη δύναμη που διαθέτουν ενωμένοι, δεν θα χρειάζονται κανέναν προστάτη.

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Είμαστε όλοι Έλληνες;

Με μεγάλη συγκίνηση πριν λίγες μέρες παρακολουθήσαμε, μέσω των ΜΜΕ, τις διαδηλώσεις, που οργάνωσαν σε πολλές πόλεις όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής, ακόμη και της Αυστραλίας, μερικοί ευαίσθητοι πολίτες, οι οποίοι με το σύνθημα «Είμαστε όλοι Έλληνες» επιχείρησαν να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στα νέα άδικα και δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα που παίρνονται για τη χώρα μας και κυρίως για το λαό της. Οι άνθρωποι αυτοί αναγνωρίζουν τη μεγάλη

σημασία του ελληνικού πολιτισμού και τις θυσίες που υφίστανται σήμερα οι έλληνες. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι από αυτή τη γωνιά της γης ξεκίνησε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και οι έλληνες δεν είναι οι τεμπέληδες των ΜΜΕ, αλλά πολλοί διέπρεψαν και διαπρέπουν διεθνώς στις επιστήμες και στις τέχνες λόγω του μυαλού, του ταλέντου τους και κυρίως λόγω της εργατικότητάς τους και πιστεύουν ότι θα έπρεπε να έχουν καλύτερη αντιμετώπιση. Ήταν πράγματι συγκινητικές οι εκδηλώσεις των ξένων φιλελλήνων, πολλοί από τους οποίους μάλιστα έσπευσαν να μας βοηθήσουν προσφέροντας ακόμη και το μισθό τους. Σίγουρα όλα αυτά έπαιξαν το ρόλο τους και είναι βέβαιο ότι σιγά – σιγά αλλάζει το κλίμα διεθνώς υπέρ της χώρας μας. Όμως το ερώτημα είναι: Εμείς τι κάνουμε; Εμείς, οι Έλληνες, που ζούμε στην Ελλάδα, άραγε είμαστε όλοι πραγματικά Έλληνες;
Πόσο έλληνες μπορεί να είναι όλοι αυτοί οι εύποροι και μεγαλόσχημοι, οι οποίοι εξακολουθούν να θησαυρίζουν με παράνομο τρόπο, μάλιστα σε βάρος της χώρας περιμένοντας τη χρεοκοπία της. Όλοι αυτοί οι πλούσιοι, που έβγαλαν τα λεφτά τους σε ευρωπαϊκές τράπεζες, δεν το έκαναν διότι φοβούνται μήπως τα χάσουν από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, αλλά διότι επενδύουν σ’ αυτή, περιμένοντας να κερδίσουν περισσότερα, αν ξαναγυρίσουμε στη δραχμή.
Πόσο έλληνες είναι άραγε όλοι αυτοί, οι οποίοι, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για την πατρίδα μας, κρύβουν εισοδήματα και γενικά ζουν σε βάρος των υπολοίπων νομοταγών πολιτών; Πόσο έλληνες είναι αυτοί που καταστρέφουν ξένες και δημόσιες περιουσίες και οδηγούν στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους; Πόσο έλληνες είναι οι εργοδότες, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους εργάτες δίνοντας τους ένα ξεροκόμματο χωρίς να πληρώνουν τις εισφορές τους; Δυστυχώς σήμερα μόνο ο φτωχός κοσμάκης, ο εργάτης και ο υπάλληλος πληρώνει το μάρμαρο. Οι πλούσιοι εξακολουθούν να θησαυρίζουν και καρφί δεν τους καίγεται για τη χώρα τους. Αλήθεια δεν είδαμε κανένα έλληνα εκατομμυριούχο, εφοπλιστή ή βιομήχανο να κάνει κάποια προσφορά για τη σωτηρία της πατρίδας, ενώ οι ξένοι μας δίνουν το μισθό τους…
Πόσο έλληνες είμαστε και πόσο αγαπάμε τη χώρα μας, όταν δεν σεβόμαστε το μοναδικό φυσικό περιβάλλον μας; Όταν καίμε τα ελάχιστα δάση μας για να κάνουμε οικόπεδα και βίλες, όταν ρυπαίνουμε τις λίμνες, τα ποτάμια και τις μοναδικές θάλασσές μας. Όταν καταστρέφουμε τους διεθνούς σημασίας υγρότοπους μας με τις αποχετεύσεις, τα σκουπίδια, τις αποξηράνσεις, το παράνομο κυνήγι και πολλές ακόμη παράνομες ανθρώπινες δραστηριότητες; Πόσο έλληνες είμαστε όταν εδώ και δυο δεκαετίες δεν μπορούμε ακόμη να διαχειριστούμε τα ίδια μας τα σκουπίδια; Όταν ακόμη υπάρχουν παράνομες χωματερές, οι οποίες αποτελούν εστία ρύπανσης και πολλαπλών κινδύνων για το περιβάλλον; Όταν ακόμη δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα σκουπίδια μας, κάνοντας ανακύκλωση; Όταν θεωρούμε μαγκιά να καπνίζουμε σε δημόσιους χώρους, όταν δεν σεβόμαστε τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, όταν παρκάρουμε παράνομα, όταν πετάμε τα σκουπίδια μας οπουδήποτε, όταν…, όταν…, όταν…
Σε όλα αυτά τα «όταν» υπάρχει απάντηση. Η απάντηση είναι: γιατί έτσι μας έμαθαν και γιατί τελικά «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Όταν οι πολιτικοί μας ενδιαφέρονται μόνο για τους ψήφους, που θα πάρουν στις επόμενες εκλογές, φυσικό είναι να μην εφαρμόζουν τους νόμους, που οι ίδιοι ψηφίζουν, να θέλουν να τα πάνε καλά με όλους και κυρίως με τα μεγάλα συμφέροντα και να μην σπάνε ποτέ αυγά…
Τελικά, ίσως αυτή η μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα σαν λαός και σαν έθνος, μπορεί να αλλάξει τις συνήθειές μας. Μακάρι να τις αλλάξει προς το καλύτερο…

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Κρίση και εθελοντισμός

Tα πολλά δεινά που αντιμετωπίζουμε σαν χώρα και σαν πολίτες της μικρής και της μεσαίας οικονομικής τάξης από τα αλλεπάλληλα μνημόνια με τα όλο και πιο σκληρά οικονομικά μέτρα που τα συνοδεύουν, έχουν κάνει όχι μόνο τη ζωή μας πιο δύσκολη, όχι μόνο άλλαξαν τις συνήθειες μας, αλλά το χειρότερο είναι ότι μας δημιούργησαν μια κατάσταση απελπισίας. Κυρίως οι νέοι, βλέποντας την πατρίδα τους να καταρρέει και καθημερινά να τη λοιδορούν οι ξένοι και την ανεργία να φουντώνει, χάνουν την ελπίδα τους για ένα καλύτερο αύριο και μαζί τα οράματα και τα ιδανικά τους.
Μαζί με όλα αυτά ο κόσμος έχασε πλέον την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς και την πολιτική και αποστασιοποιείται ακόμη και από ιδεολογίες και ιδανικά. Αισθάνεται προδομένος από όλους και από

όλα. Αυτό το δείχνει καθημερινά όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις, αλλά και γενικά με τη συμπεριφορά του. Παρατηρούμε ότι οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται πλέον για τα κοινά και έχουν χάσει κάθε όρεξη για προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.
Η παρακμή αυτή εκδηλώνεται έντονα στους διάφορους κοινωνικούς, πολιτιστικούς, περιβαλλοντικούς και γενικά εθελοντικούς συλλόγους. Ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Σήμερα που λόγω της οικονομικής κρίσης, πολλοί συνάνθρωποί μας αντιμετωπίζουν ακόμη και πρόβλημα επιβίωσης, θα έπρεπε να ανθεί η εθελοντική προσφορά όχι μόνο αγαθών, αλλά και υπηρεσιών. Εντούτοις δύσκολα βρίσκονται άτομα πρόθυμα να βοηθήσουν και να στελεχώσουν εθελοντικές ομάδες.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά χρειάζονται εθελοντές που θα βοηθήσουν στην προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος, διότι στα πλαίσια της λιτότητας τα κρατικά κονδύλια για την προστασία των δασών και γενικά της φύσης μας έχουν σχεδόν μηδενιστεί και το προσωπικό των αρμόδιων υπηρεσιών έχει ελαττωθεί δραματικά. Φέτος, ώσπου ακόμη είναι νωρίς, θα πρέπει να οργανωθούν πολύ καλά οι διάφοροι φυσιολατρικοί σύλλογοι και εθελοντικές ομάδες, διότι το καλοκαίρι θα έχουμε πολλά και σοβαρά προβλήματα με τα δάση μας. Τα δάση μας, που κινδυνεύουν όχι μόνο το καλοκαίρι από τις πυρκαγιές, αλλά και όλο το χρόνο από την ανεξέλεγκτη υλοτομία, τώρα μάλιστα που πολλοί προτιμούν για τη θέρμανσή τους τα ξύλα. Μέσα στις ομάδες αυτές ασφαλώς εντάσσονται και οι κυνηγετικοί σύλλογοι καθώς και οι ερασιτέχνες ψαράδες. Σήμερα επίσης οι εθελοντικές ομάδες μπορούν να βοηθήσουν με διάφορους τρόπους την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία επίσης στερείται οικονομικών πόρων και προσωπικού.
Όπως γράφαμε και σε πρόσφατο σημείωμά μας, σήμερα έχουμε μεγάλη ανάγκη τους πολιτιστικούς μας συλλόγους, διότι μέσα από αυτούς διατηρούμε την παράδοση, τον πολιτισμό και τελικά τον ίδιο τον καθαρό ελληνισμό μας. Αφού η πολιτεία έπαψε να στηρίζει τα πολιτιστικά σωματεία, θα πρέπει ο καθένας μας με τις δυνάμεις που διαθέτει να βοηθήσει στη διατήρηση και την ανάπτυξή τους.
Αύριο αρχίζει η Αποκριά. Χαιρόμαστε που φέτος η επιτροπή της Αποκριάς του Δήμου μας κατάλαβε ότι Αποκριά στη Νάουσα είναι οι Γενίτσαροι με τις Μπούλες, τα πολλά λαογραφικά μας συγκροτήματα και η αγνή λαϊκή σάτιρα. Ας ελπίσουμε ο καιρός να είναι καλός, ώστε να έχουμε πολλούς επισκέπτες, οι οποίοι θα φύγουν με τις καλλίτερες εντυπώσεις, όχι μόνο από το δρώμενο, αλλά και από την παραδοσιακή Ναουσαίϊκη φιλοξενία

ΚΑΛΗ ΑΠΟΚΡΙΑ

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Άσπρες μέρες...

Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και η πόλη μας, για δεύτερη φορά μέσα σε μια βδομάδα, ντύθηκε πάλι στα λευκά. Τα χιόνια που εδώ και δυο μήνες σκέπαζαν το βουνό μας κατέβηκαν και στα χαμηλά, για να μας θυμίσουν ότι έχουμε χειμώνα, για να ομορφύνουν τη Νάουσα, για να κλείσουν τα σχολεία, προς χαρά των παιδιών και για να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι βλέπουμε επιτέλους μια άσπρη μέρα, την ώρα που μαυρίλα και απογοήτευση σκεπάζει όλη τη χώρα, με το νέο μνημόνιο που μας περιμένει.


Πράγματι είναι πανέμορφη η πόλη μας, το πάρκο, ο Αι Νικόλας, ντυμένα όλα στα άσπρα. Όμως πολλοί δεν μπορούν να χαρούν αυτή την ομορφιά, διότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Ενώ οι μισθοί συνεχώς μειώνονται, η τιμή του πετρελαίου παίρνει την ανηφόρα και η θέρμανση των σπιτιών κοστίζει μια ολόκληρη περιουσία. Σε απελπιστική κατάσταση βρίσκονται οι ήδη άνεργοι καθώς και πολλοί που με τα νέα οικονομικά μέτρα φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Ευτυχώς στην πόλη μας, για την ώρα τουλάχιστον, δεν έχουμε άστεγους, διότι με το κρύο που επικρατεί σίγουρα θα κινδύνευε και η ίδια η ζωή τους. Ευτυχώς επίσης που μερικές μέρες κλείνουν και τα σχολεία και έτσι περιορίζονται τα τεράστια έξοδα που χρειάζονται οι δήμοι για τη θέρμανσή τους, μια εποχή μάλιστα που έχουν μειωθεί δραματικά οι σχετικές πιστώσεις.
Είναι πανέμορφη η χιονισμένη φύση μας. Το χιόνι είναι δώρο θεού, διότι βοηθάει στον καθαρισμό από μικρόβια και στον εμπλουτισμό των υπόγειων δεξαμενών. Έτσι οι αγρότες μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, διότι το καλοκαίρι θα έχουν νερά για το πότισμα των χωραφιών τους. Όμως το κρύο δυσκολεύει τη ζωή των σπάνιων μεταναστευτικών πουλιών, που ξεχειμωνιάζουν στους υγρότοπους της πατρίδας μας. Κινδυνεύουν όχι μόνο γιατί δυσκολεύονται να βρουν τροφή, αλλά και από μερικούς ασυνείδητους και παράνομους κυνηγούς. Επίσης τα πολλά χιόνια και οι καταρρακτώδεις βροχές δημιούργησαν και πολλά προβλήματα. Στην πολύπαθη Ηλεία είχαμε πλημμύρες με πολλές καταστροφές, ο Έβρος για μια ακόμη φορά πλημμύρισε και κατέστρεψε όχι μόνο καλλιέργειες, αλλά και νοικοκυριά στα φτωχά ακριτικά μας χωριά.
Είναι όμορφο να βλέπουμε στον ουρανό τις νιφάδες χιονιού να πέφτουν. Όμως την ίδια ώρα από τις καμινάδες των σπιτιών βγαίνουν όλο και περισσότερα επικίνδυνα καυσαέρια. Μάλιστα φέτος με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου πολλοί προτίμησαν να καίνε ξύλα σε τζάκια και σόμπες, με αποτέλεσμα από τις απλές καμινάδες να βγαίνουν ακατέργαστα καυσαέρια. Η καπνιά και τα υπόλοιπα μικροσωματίδια γέμισαν κυριολεκτικά την ατμόσφαιρα σε πόλεις και χωριά. Ένα τζάκι βγάζει πολλαπλάσια καυσαέρια από μια κεντρική θέρμανση, που λειτουργεί με πετρέλαιο. Επίσης καθημερινά αυξάνονται τα κρούσματα παράνομης υλοτόμησης, η οποία τείνει να οδηγήσει σε εξαφάνιση των δασών μας. Ίσως η καλύτερη λύση βρίσκεται στα βιομηχανοποιημένα προϊόντα καύσιμης βιομάζας, τα οποία προέρχονται από επεξεργασία υπολειμμάτων ξυλείας, έχουν μεγαλύτερη θερμαντική απόδοση και δεν επιβαρύνουν σε τόσο μεγάλο βαθμό το περιβάλλον.
Ακόμη ένα καλό που μας κάνει το χιόνι είναι να αφήσουμε, έστω για μερικές μέρες, το αυτοκίνητο και έτσι να κάνουμε οικονομία και παράλληλα καλό στο φυσικό περιβάλλον και στην υγεία μας. Ήδη οι ψηλές τιμές των καυσίμων ανάγκασαν στις μεγάλες πόλεις πολλούς να προτιμήσουν για τη μεταφορά τους τα μαζικά μέσα συγκοινωνίας ή ακόμη και τα πόδια τους. Μάλιστα σύμφωνα με μετρήσεις περιορίστηκε περίπου κατά 6% η κίνηση στους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας.
Τέλος τα χιόνια και το κρύο μας ενθαρρύνουν να πιστέψουμε ότι ακόμη δεν μας επισκέφθηκε η κλιματική μεταβολή εξ αιτίας του φαινόμενου του θερμοκηπίου.
Ας ζήσουμε λοιπόν για λίγο τις όμορφες άσπρες μέρες, γιατί οι μαύρες που θα ακολουθήσουν φαίνεται πως θα είναι πολύ περισσότερες…

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Αντεπίθεση πολιτισμού

Πριν λίγες μέρες όλοι θρηνήσαμε τον άδικο χαμό ενός σπουδαίου Έλληνα, του διάσημου σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος με την εργατικότητα και την μοναδική του τέχνη κέρδισε σημαντικά διεθνή βραβεία και έκανε γνωστή σ’ όλο τον κόσμο τη μικρή Ελλάδα. Ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης, που τόσο ξαφνικά έφυγε από κοντά μας, σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις τόνισε ότι για να ξεπεράσουμε τη μεγάλη οικονομική κρίση, που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, χρειάζεται μια αντεπίθεση πολιτισμού.
Έχουμε πράγματι τόσα πολλά να δείξουμε και να δώσουμε σ’ όλο τον κόσμο όχι μόνο μέσα από τον αρχαίο, αλλά και τον σύγχρονο πολιτισμό μας, τα οποία μπορούν να ανατρέψουν με τον καλύτερο τρόπο την κακή εικόνα που σχηματίστηκε διεθνώς από τα διάφορα ΜΜΕ και άλλα ύποπτα κέντρα για τη χώρα μας και το λαό μας.
Η Ελλάδα δίκαια θεωρείται η γενέτειρα του Δυτικού πολιτισμού. Από εδώ ξεκίνησαν τα γράμματα, οι καλές τέχνες, το θέατρο και η δημοκρατία. Σε όλον τον κόσμο ακόμη και σήμερα παίζονται οι αρχαίες τραγωδίες, οι οποίες όχι μόνο συγκινούν αλλά κυρίως διδάσκουν τα αιώνια και πανανθρώπινα ιδανικά. Ασφαλώς κανένας ξένος θίασος δεν μπορεί να συναγωνιστεί τις μεγάλες παραστάσεις των κρατικών μας σκηνών, που κάθε χρόνο δίνονται στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο και σε άλλα αρχαία και

σύγχρονα θέατρα. Όμως και οι σύγχρονοι καλλιτέχνες μέσα από τη σκληρή δουλειά τους κάθε χρόνο κερδίζουν διεθνή βραβεία στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στο θέατρο, στη μουσική, στη ζωγραφική, στη γλυπτική και στις άλλες καλές τέχνες. Επίσης οι συγγραφείς μας, ποιητές και πεζογράφοι, μέσα από τα πονήματά τους, ταξιδεύουν σ’ όλο τον κόσμο το ελληνικό πνεύμα και τον ελληνικό πολιτισμό. Μαζί με τον πολιτισμό πάει συνήθως και ο υγιής αθλητισμός, όπου και εκεί έχουμε να δείξουμε τα τελευταία χρόνια, παρά τις αντίξοες συνθήκες, πολλά και σημαντικά.
Ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πολιτισμού ανήκει στη μεγάλη λαϊκή παράδοσή μας. Η δημοτική μας μουσική, ο χορός, τα ήθη και έθιμα του λαού μας, μας δένουν με το παρελθόν, μας στηρίζουν στο παρόν και μας δίνουν ελπίδα και νόημα για το μέλλον. Είναι μεγάλο το έργο που επιτελούν τα παραδοσιακά συγκροτήματα, οι λαογραφικοί σύλλογοι, οι λαϊκοί οργανοπαίκτες, ζωγράφοι κ.λ.π.
Στον τόπο μας, στη μικρή μας Νάουσα, η παράδοση είναι πάντοτε σε ημερήσια διάταξη. Θεματοφύλακες είναι ο πολλοί πολιτιστικοί μας σύλλογοι. Μάλιστα τις μέρες αυτές είχαμε ακόμη πολλές και όμορφες εκδηλώσεις και πανηγύρια. Το κουρμπάνι του Αγίου Αθανασίου στο Αρκοχώρι και του Αγίου Τρίφωνα στο Στενήμαχο είναι έθιμο που κρατάει τις ρίζες του ακόμη από την αρχαιότητα. Σε ένα μήνα θα έχουμε επίσης το μοναδικό μας δρώμενο τις Μπούλες. Ακόμη και η πρωτοφανής επιτυχία που γνώρισε η θεατρική παράσταση της «ομάδας Ανταρτών» στο Δημοτικό μας θέατρο στην τοπική μας διάλεκτο και με μνήμες από το παρελθόν, δείχνει ότι ο κόσμος, παλιοί και νέοι, αγαπάει τον πολιτισμό και την παράδοση.
Όμως δυστυχώς φαίνεται ότι η μεγάλη οικονομική κρίση έπληξε και τις εκδηλώσεις πολιτισμού. Η αγωνία που εξέφρασε ο φίλος μας κυρ Μανόλης, γραμματέας του Πυρσού την περασμένη Κυριακή, στην κοπή της πίτας του συλλόγου, για το μέλλον του μοναδικού διεθνούς φεστιβάλ που έχουμε στη Νάουσα, είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί. Η πολιτεία δεν στηρίζει πια τα πολιτιστικά σωματεία, ο κόσμος αδυνατεί να πληρώσει έστω και το αντίτιμο ενός εισιτηρίου.
Για να ξεπεράσουμε λοιπόν αυτή τη μεγάλη κρίση, πρέπει να αντεπιτεθούμε. Έχουμε ένα ισχυρό όπλο, τον πολιτισμό και την παράδοσή μας. Πολιτεία, φορείς και κόσμος πρέπει με κάθε τρόπο, έστω και με θυσίες, να στηρίξουμε ό, τι έχει σχέση με τον πολιτισμό μας, εάν πραγματικά θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν έθνος και σαν περήφανος λαός.

Βότανα του Βερμίου: 108. Όνοσμα

Μ πορεί στη σχετική με τα βότανα της Ελλάδας βιβλιογραφία να αναφέρεται σαν φυτό της Στερεάς και Νότιας Ελλάδας, όμως, ό...